Monday, August 21, 2017

Czwartek Jazzowy z Gwiazdą - Dominik Bukowski Quartet - Gliwice, 24.08.2017


Dominik Bukowski - wibrafon
Emil Miszk - trąbka

Adam Żuchowski - kontrabas
Patryk Dobosz - perkusja

24.08.2017, Klub Muzyczny 4art, Gliwice
Bilety: 20 zł przedsprzedaż / 25 zł w dniu koncertu


Zespół czerpie pełnymi garściami z szeroko rozumianej muzyki etnicznej, głównie z dawnych pieśni polskich ze zbiorów Oskara Kolberga, jak również starej muzyki arabskiej, tzw. makam, przekładając to wszystko na idiom jazzowy z elementami muzyki współczesnej. Kwartet Bukowskiego stanowi pomost kulturowy między polskimi tradycjami muzycznymi, a tradycją Bliskiego Wschodu. Kompozycje zespołu charakteryzują się pełnymi ekspresji improwizacjami, innym razem wyciszeniem i kontemplacją muzyczną. Pod koniec 2016 roku pojawiła się nowa płyta zespołu zatytułowana ,"Sufia", na której zagrał również czołowy trębacz z Nowego Jorku Amir ElSaffar. Płyta została ciepło przyjęta przez branżowe media i zdobyła bardzo dobre recanzje.

Dominik Bukowski - wibrafonista jazzowy, kompozytor. W 1999 r. otrzymał wyróżnienie indywidualne oraz wyróżnienie dla swojego zespołu BLUE MIND QUARTET w II Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Zespołów Jazzowych i Bluesowych w Gdyni. W styczniu 2002 roku zespół ten zajął pierwsze miejsce w prestiżowym konkursie Bielskiej Zadymki Jazzowej w Bielsku-Białej oraz otrzymał statuetkę „Aniołka Jazzowego 2002”. Nagrodą konkursu było również wydanie debiutanckiej płyty zespołu. Od 2003 r. co roku zajmuje drugie miejsce w ankiecie JAZZ TOP w kategorii ,,Wibrafon Roku”. Był nominowany do nagrody GRAND PRIX JAZZ MELOMANI 2003 w kategorii „Nadzieja Melomanów Roku 2003” oraz „SZTORM ROKU 2005” przez trójmiejskie wydanie Gazety Wyborczej. Jego płyta "PROJEKTOR" znalazła się w pierwszej dziesiątce najlepszych płyt 2005 roku według miesięcznika Jazz Forum, zaś "Vice Versa" została nominowana do nagrody FRYDERYKI 2010. Jako sideman został wyróżniony Złotą Płytą za album „Melisa” Przemka Dyakowskiego, której producentem był Leszek Możdżer. W 2013r. album „Kropla Słowa” Krystyny Stańko, do której Bukowski skomponował większość materiału muzycznego, został „Płytą Roku” według Jazz Forum. W latach 2014-15 pełnił rolę kuratora muzycznego podczas gdańskiego festiwalu Dni Muzyki Nowej. 

Emil Miszk - świetny solista jak i kameralista z dużym doświadczeniem scenicznym. Bardzo dobrze odnajduje się na wielu płaszczyznach muzycznych. Współtworzy wiele formacji związanych z trójmiejskim środowiskiem muzycznym: Jan Konop Big Band, Critical Level, Kamil Piotrowicz Quintet, Piotr Lemańczyk Quartet North, kwartet trąbek barokowych Tubicinatores Gedanenses. Współpracuje również z orkiestrami: Elbląską Orkiestrą Kameralną, Polską Filharmonią Kameralną Sopot, Polską Filharmonią Bałtycką, Cappellą Gedanensis. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Adam Żuchowski - kontrabasista, kompozytor, aranżer. Z Dominikiem Bukowskim współtworzył Blue Mind Quartet, z którym zdobył „Aniołka Jazzowego” podczas Bielskiej Zadymki Jazzowej w 2002 roku. Z Trio Mania otrzymał najbardziej prestiżową nagrodę muzyczną w Polsce – Fryderyk (za jazzowy, fonograficzny debiut roku 2010, płytę "Pearl"). Jest członkiem kwartetu Irka Wojtczaka - The Bee’s Knees, kwintetu Darka Herbasza ("Joy of Friendship"), zespołu Joanna Knitter&Blues Folk Connection, Collective Improvisation Group Tomka Sowińskiego. Współpracuje z Mikołajem Trzaską (z którym nagrał muzykę do filmów “Róża”, “Drogówka” oraz “Pod mocnym aniołem” W. Smarzowskiego), oraz z innymi muzykami sceny muzyki improwizowanej w Polsce i za granicą. Od 2002 roku współpracuje z Teatrem Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie. Jest kierownikiem muzycznym większości projektów Andre Ochodlo.

Patryk Dobosz - absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w katedrze muzyki współczesnej i jazzowej. Osiągnięcia: I Nagroda na „IV Europejskich Integracjach Muzycznych” w Żyrardowie z zespołem „Toing Trio” (2008), I Nagroda w „V Ogólnopolskim Konkursie Zestawowym” w Opolu (2008), Specjalna nagroda indywidualna Leszka Możdżera na konkursie „JAZZ JUNIORS” (2009), I Nagroda na presti-żowym Jazz Hoeilaart w Belgii z zespołem High Definition (2011). Koncertuje na całym świecie m.in. w Europie, Azji i USA. Współpracował z artystami światowego formatu: Randy Brecker, John Abercrombie, Ed Cherry, Adam Pierończyk, Grzegorz Nagórski, Ja-nusz Muniak, Maciej Obara, Piotr Wyleżoł, Włodek Pawlik.

Saturday, August 19, 2017

Maciej Miecznikowski & Krzysia Górniak – Tribute To Nat King Cole (2015)

Maciej Miecznikowski & Krzysia Górniak

Maciej Miecznikowski - vocals, guitar
Krzysia Górniak - guitar
Paweł Pańta - bass
Adam Lewandowski - drums
Atom String Quartet

Tribute To Nat King Cole


DUX 1237

By Adam Baruch

This is an album by Polish vocalist/guitarist Maciej Miecznikowski and female guitarist Krzysia Górniak, who present their interpretations of eleven songs associated with the legacy of American singer/pianist Nat King Cole. The pair is accompanied by veteran Polish Jazz rhythm section: bassist Paweł Pańta and drummer Adam Lewandowski and the excellent Polish Atom String Quartet (violinists Dawid Lubowicz and Mateusz Smoczyński, violist Michał Zaborski and cellist Krzysztof Lenczowski).

Miecznikowski sings the songs in a very straightforward manner, very closely to the original performances. His English pronunciation and accent are bearable, but not ideal of course, part of the usual insurmountable problems that Polish vocalists face while singing English lyrics. He uses his smooth baritone voice with skill and intelligence and all in all his vocal performances are fine, but not exceptional and surely not extraordinary.

The string arrangements are also pretty mundane, kept well in the background and adding very little to the overall effect. Of course Atom String Quartet is a superb ensemble, but here their role is severely limited, not to say a stronger word. The rhythm section does its job amicably, but again there us very little it can actually contribute within this concept.

The only ray of sunshine on this album is the incredible guitar work by Górniak, who really shines from start to finish. She plays a real Jazz guitar, something almost completely absent on today's scene with all the guitarists playing Fusion or God only knows what, but surely not Jazz guitar. In short there is almost no reason to listen to this album other than to listen to some great guitar parts, since what is the sense in listening to pale versions of songs when one can hear the originals? A decent album, that's what it is.

Thursday, August 17, 2017

Pańta/Dys/Szmańda – Play Bach/Beethoven/Chopin/Małecki (2015)

Pańta/Dys/Szmańda

Krzysztof Dys - piano
Paweł Pańta - double bass
Krzysztof Szmańda - drums

Play Bach / Beethoven / Chopin / Małecki

PRIVATE EDITION



By Adam Baruch

This is a tribute album dedicated to the memory of the Polish Jazz pianist/composer Marcin Małecki, who died in 2008 after losing the battle with cancer. The material on this album was intended to be recorded by Malecki on his second album, but sadly that recording never materialized. This album recreates the ideas from the remaining scores and the piano parts are played by Krzysztof Dys, together with the original members of Małecki's trio, bassist Paweł Pańta and drummer Krzysztof Szmańda. As the title suggests, the album includes two original compositions by Malecki and five arrangements of classical pieces. The music was fabulously recorded at the Studio Tokarnia with Jan Smoczyński at the helm, as always.

The music is everything one might expect from a Jazz-Classical Fusion album, with clever arrangements of well known Classical pieces beautifully performed by first class musicians, who are amongst the best on the Polish Jazz scene. Kept well within the mainstream Jazz conventions, the music manages to keep the listener on his toes mainly due to the virtuosic performances by all three members of the trio. Dys reveals his Classical roots and his wonderful ability to swing, Pańta plays complex yet natural bass lines and Szmańda vigorously keeps things swinging, with a great drums solo displaying his abilities.

This is as good a classic Jazz piano trio album as they come and every fan of piano trio should enjoy this to the max, especially those people who like Jazzy interpretations of Classical music. It is also a beautiful example of friendship and honoring a friend's memory, which is commendable, especially in a world where every man for himself seems to be the leading motto. Well done Gentlemen!

Tuesday, August 15, 2017

Tomasz Pruchnicki Quartet – Gnomonika (2015)

Tomasz Pruchnicki Quartet

Tomasz Pruchnicki - tenor & soprano saxophones, ocarina, electronics
Marek Kądziela - guitar, electronics
Grzegorz Piasecki - double bass
Wojciech Buliński - drums

Gnomonika


JB 018

By Adam Baruch

This is the debut album as a leader by Polish Jazz saxophonist Tomasz Pruchnicki, recorded in a quartet setting with guitarist Marek Kądziela, bassist Grzegorz Piasecki and drummer Wojciech Buliński. It presents ten selections, five of which are original compositions by Pruchnicki, four are his arrangements of Polish Folk songs and one is a "paraphrase" on a standard.

The music is modern mainstream Jazz, with focus on the re-working of folkloristic themes in a Jazz form, which is a distinct Polish Jazz sub-genre, usually producing very interesting results, like the ones herein . Even in the original compositions by Pruchnicki it is possible to discover some basic Slavic elements and the typical Polish melancholy, which has almost no parallels anywhere else. Overall the level of the music is very high; both as far as the original compositions or the arrangements are concerned, full of stylish melodic and harmonic vistas and aesthetic elegance.

The personal performances are all excellent, with the leader being up front most of the time and the guitar staying respectfully in the background, which works very well for this specific music. In addition to his saxophone parts Pruchnicki also uses very effectively the ocarina, which plays the traditional role of the flute, and adds some electronic effects, which bring the sound of the album up to date. The guitar adds a supportive harmonic layer and manages to fill the space effectively. The rhythm section does a fine job supplying the steady base and supporting the soloists amicably and capably. Some of the rhythmic patterns are quite tricky, but the rhythm section has no trouble taking care of them.

It is a pity we had to wait for so long for the debut album by Pruchnicki, as he definitely has his very personal approach and voice, which is absolutely worth following. This is a very mature, balanced and excellently executed debut album, which hopefully will be followed by more recordings in the not too distant future. In the meantime we can savor this solid and inspired musical offering. Well done indeed!

Sunday, August 13, 2017

Beam - One (2017)

Beam

Bartosz Czarniecki - alto saxophone
Anna Roemer - guitar
Michał Nienadowski - double bass
Emil Thorenfeldt - drums

One



MULTIKULTI MPJ 016

By Krzysztof Komorek

Debiutancki "One" kwartetu Beam to kolejna polska jazzowa płyta, której korzenie sięgają do duńskiego Odense. Lider zespołu, saksofonista Bartosz Czarniecki, studiował w tamtejszym konserwatorium i tam poznał wszystkich członków zespołu, których zaprosił do nagrania niniejszego albumu. Siedem z dziewięciu utworów napisał sam Czarniecki. Trzeba przyznać, że kompozytorska jakość jego pracy to pierwsze, co da się zauważyć przy słuchaniu. Zresztą, jako instrumentaliście i soliście także trudno cokolwiek mu zarzucić. 

Saksofon rewelacyjnie uzupełnia się i wymienia z gitarą w partiach solowych. Gitarzystka Anna Roemer będzie niewątpliwym odkryciem dla tych, którzy jeszcze nie mieli możności jej poznać. Jej minimalistyczna, czasem z lekka frisellowska gra, budzi szczery zachwyt. Porywają zwłaszcza gitarowe fragmenty rozpoczynającego płytę "After" oraz "Power Of Four". Skład zespołu dopełnia równie znakomita sekcja rytmiczna z Michałem Nienadowskim na kontrabasie i Emilem Thorenfeldtem na perkusji.

Zestaw kompozycji własnych urozmaicają dwa tradycyjne utwory polskie. I tu pojawia się moje jedyne "ale" do tej płyty. Nie jestem przesadnym konserwatystą, osobą zamkniętą na nowości, z góry odrzucającą eksperymenty i raczej nie doszukuję się wszędzie skłonności obrazoburczych czy profanacyjnych. Jednak jazzowej wersji piosenki "O mój rozmarynie" zupełnie nie jestem w stanie zaakceptować. Zbyt ciężkie gatunkowo jest całe historyczne tło tego utworu, jakie od razu pojawia się w mojej głowie, żeby przejść nad nim do porządku jako kolejną melodyjką do interpretacji i zrobieniem z niej żwawego, ostrego jazzowego kawałka. Zwyczajnie za bardzo mi to zgrzyta. Od razu zaznaczę, że nie rzutuje to na wysoką ocenę płyty. Chociażby z tego powodu, że drugi z folkowych standardów, "Czerwone jabłuszko", wypadł fantastycznie. Kapitalne jest tu solo Czarnieckiego i pomimo wcześniejszego zastrzeżenia mam nadzieję, że na kolejnych płytach Beam pojawią się jeszcze inne tradycyjne nagrania.  

"One" to płyta "bez zadęcia". Nowoczesna, udanie mieszająca pierwiastek improwizacji z tym bliższym głównemu nurtowi. W większości spokojna, niekiedy nawet delikatna, choć miejscami także mroczna. Lider zapowiada, że Beam nie będzie jednorazowym projektem i to dobra wiadomość, bowiem po takiej zapowiedzi, jaką jest omawiany tu album, warto będzie się nad ich muzyką kolejny raz pochylić. 

Saturday, August 12, 2017

Muzyczna Spółka Akcyjna 111 - Autoportret X (2016)

Muzyczna Spółka Akcyjna 111

Janusz Konefał – guitar
Wojciech Jaworski - electric piano 
Zbigniew Szuba – electric piano
Maciej Roda - bass guitar
Mietek Jurecki – bass guitar
Leszek Chalimoniuk – drums

Autoportret X


GAD 049


This is an archival album presenting material recorded by an excellent but sadly short-lived Polish Jazz-Rock Fusion band Muzyczna Spółka Akcyjna 1111, which consisted of guitarist Janusz Konefał, keyboardists Wojciech Jaworski or Zbigniew Szuba, bassists Maciej Roda or Mieczysław Jurecki and drummer Leszek Chalimoniuk. The material originates from two radio sessions recorded a couple of years apart (1975 and 1977), which produced seven tracks and a live performance at the Jazz Nad Odrą Festival from 1977, which produced two tracks and finally a studio session recorded by a attempted comeback lineup of the band in 2005, which produced one track. Overall the album presents nine original compositions (one composition appears twice, in live and in studio version), eight of which were composed by Konefał and one by Szuba.

Both the music and the execution are truly excellent from start to finish and the album is a hidden gem of Polish Fusion, which finally is able to reach a wider audience. Although the live tracks were released on vinyl at the time, they are long lost and with the addition of the radio and studio recordings this album finally pays proper homage to this splendid group.

The music is very melodic and presents well written themes, which are ideal vehicles for the improvisations by the group members. The rhythm section supports the guitar and keyboards solos amicably and the music moves forward elegantly and intelligently, which is typical of European Fusion bands, which put sophistication and harmonic complexity ahead of flashy instrumental show-off.

This is another superb discovery bestowed upon the Polish music lovers by the splendid GAD Records label, which manages time after time to uncover hidden treasures, which are all more than worthy to be available to the wide public. Considering the superb quality of the music and the great sound quality, this album is an absolute gem!

Thursday, August 10, 2017

Marcin Masecki - Chopin Nokturny

Marcin Masecki

Marcin Masecki - upright piano

Chopin Nokturny

LADO C/23






By Jędrzej Janicki

Marcin Masecki po raz kolejny rzuca wyzwanie tradycji. Tym razem bierze na warsztat nokturny Fryderyka Chopina. Niech nie dadzą jednak się nabrać puryści muzyki klasycznej. Masecki Konkursu Chopinowskiego by nie zawojował, a płyta "Chopin Nokturny" przepojona jest nie tylko muzyką mistrza z Żelazowej Woli, lecz także jazzem, niepokornością i wrażliwością jednego z najważniejszych obecnie polskich pianistów.

Rzeczone nokturny są dla Maseckiego pretekstem do zaprezentowania własnego sposobu rozumienia muzyki klasycznej. Pozbawionego pompatyczności, sztuczności czy blasku świateł. To płyta surowa, której piękno paradoksalnie leży w pewnych brzmieniowych i technicznych niedoskonałościach (wszak płyta nagrana była na podrzędnym pianinie, bez zaawansowanych technologii, czym Masecki zbliża się do estetyki lo-fi, pozornie tylko tak bardzo odległej od muzyki klasycznej czy jazzu). Jak sam podkreślał, bardzo chciał zagrać te utwory "po swojemu", ucząc się ich na pamięć, porzucając zapis nutowy i bardzo wiele improwizując. To nie jest Chopin z podręczników akademickich czy nudnych koncertów okolicznościowych, lecz Chopin z zadymionej, niechlujnej knajpy, w której ktoś na lekko rozstrojonym pianinie w skrajnie emocjonalny i porzucający tradycję sposób gra jego muzykę.

Marcin Masecki tym albumem daje kolejny wyraz swojego nieszablonowego podejścia do materii muzycznej. Dla niego Chopin to nie obiekt muzealny, który należy wielbić i podziwiać, lecz twórca melodii, które stanowią jedynie kanwę do zaprezentowania swojej muzycznej wrażliwości. To idea bardzo podobna do tej towarzyszącej muzykom rockowym, pewnego rodzaju sprzeciw wobec obowiązujących schematów interpretacyjnych. Sam pianista wspomina, że najbardziej związany czuje się z Nokturnem Es-dur Op.55. Trudno jednak wyróżnić pojedyncze kompozycje z tego zestawu, gdyż wszystkie one są ze sobą płynnie powiązane licznymi improwizacjami, które powodują, że zaciera nam się granica pomiędzy tym, co skomponował Chopin, a co jest improwizacją Maseckiego. Wszytko to zagrane jest jednak z ogromnym wyczuciem muzycznym i świadomością kompozycji. Atmosferą ta płyta przypomina podglądanie wyjątkowo utalentowanego pianisty, który w zaciszu swojego domu, dla własnej przyjemności, gra utwory wielkiego kompozytora, towarzyszącego mu przez całą karierę muzyczną. 

"Chopin Nokturny" to akt artystycznej odwagi. Wszak Masecki musiał mieć świadomość, że takim podejściem do muzyki Chopina może zniechęcić do siebie bardzo wielu odbiorców. Po raz kolejny wypowiedział jednak wojnę muzycznym konwenansom i ponownie stworzył wyjątkową, na swój sposób piękną płytę. Co więcej, taki sposób przypominania muzyki klasycznej to chyba jedyna droga do jej popularyzowania i "wyciągnięcia" jej z kostycznych sal koncertowych wprost do odtwarzaczy miłośników jazzu, awangardy czy może nawet... punk rocka.

Monday, August 7, 2017

Czwartek Jazzowy z Gwiazdą - Piotr Wojtasik Quartet - Gliwice, 10.08.2017


Piotr Wojtasik - trąbka
Viktor Toth - saksofon

Michał Barański - kontrabas
Eric Allen - perkusja

10.08.2017, Klub Muzyczny 4art, Gliwice
Bilety: 20 zł przedsprzedaż / 25 zł w dniu koncertu


Międzynarodowa formacja prowadzona przez jednego z najlepszych polskich trębaczy – Piotra Wojtasika - stylistycznie oscyluje między neo-bopową tradycją jazzu okresu lat 60. ubiegłego wieku, elementami etno i stylistyką free. Całość, oparta o kompozycje lidera, utrzymana jest w konwencji nowoczesnego mainstreamu.

Piotr Wojtasik Quartet jest zespołem bez instrumentu harmonicznego (trąbka, saksofon, perkusja, kontrabas). Brzmienie zespołu oparte jest zasadniczo na koncepcji lidera oraz indywidualnych cechach tworzących zespół muzyków. Sekcje rytmiczną tworzą jeden z najwybitniejszych polskich kontrabasistów - doświadczony instrumentalista Michał Barański i znakomity amerykański perkusista Eric Allen. Frontline zespołu stanowi Piotr Wojtasik (trąbka) i nowa gwiazda saksofonu altowego z Węgier, Viktor Tóth.


Piotr Wojtasik to artysta obsypywany nagrodami, otrzymał, m.in.: Fryderyka, Jazzowego Oscara, a także Mateusza Trójki. W rankingu magazynu "Jazz Forum" uznano go za najpopularniejszego polskiego jazzmana. Nagrywał i koncertował m.in. u boku takich gwiazd jazzu jak: Kenny Garrett, Billy Harper, Gary Bartz, Dave Liebman, Victor Lewis, Daniel Humier, Joachim Kuhn czy Michel Donato, a na polskim rynku współpracował m.in. z Janem "Ptaszynem" Wróblewskim, Henrykiem Miśkiewiczem, Andrzejem Jagodziński, Maciejem Sikałą, Lorą Szafran, Leszkiem Możdżerem, Piotrem Baronem. Piotr Wojtasik jest wykładowcą Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, jak również Akademii Muzycznej we Wrocławiu. 

Viktor Tóth jest jedną z najbardziej wszechstronnych postaci węgierskiego jazzu. Poprzez swoją muzykę wyraża siebie jako hałaśliwy wirtuoz post-bop (np. w Toth Viktor Tercett), ale również jako duchowy przewodnik, jak to robi w zespole Arura Trio. Tak wypowiadała się o nim prasa recenzując jego album z 2007 roku "Climbing with Mountains", który tym samym został ogłoszony najlepszym albumem tego roku. Jego najnowsza płyta "The Present" zdobyła nagrodę dla najlepszej płyty roku 2014. Tóth otrzymał tytuł najlepszego jazzmana w roku 2010 oraz w roku 2015. Mimo tych wszystkich wyróżnień, wciąż postrzega siebie jako artystę poszukującego prawdy, a w swoich muzycznych przedsięwzięciach, harmonii z otaczającym światem. Współpracuje ze znakomitymi artystami, m.in.: Hamid Drake (perkusja), Henry Franklin (bas), William Parker (bas) John Betsch (perkusja) Piotr Wojtasik (trąbka) and Mihaly Dresch (saksofon). Występował na najważniejszych jazzowych festiwalach w Europie i w Stanach Zjednoczonych. jest kompozytorem, producentem muzycznym (taniec współczesny), kolekcjonuje muzykę ludową. Ciągle się rozwija, w coraz to nowych kierunkach.

Michał Barański - w czasie studiów założył wraz z pianistą Pawłem Kaczmarczykiem formację K/B/D trio, z którą zdobył wiele nagród na festiwalach i konkursach jazzowych, m.in nagroda Grand Prix na 40 Festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu, Aniołek Jazzowy na Bielskiej Zadymce Jazzowej w 2005 roku. Otrzymał również nagrodę indywidualną "Swingujący Kruk" na III Hot Jazz Spring w Częstochowie. Bardzo szybko, gdyż już w trakcie studiów rozpoczął współpracę jako sideman z wieloma wybitnymi artystami polskiej i światowej sceny takimi jak: Bennie Maupin, Nigel Kennedy, Dan Tepfer, Atma Anur, Tomasz Stańko, Zbigniew Namysłowski, Piotr Wojtasik, Marcin Wasilewski, Michał Urbaniak, Aga Zaryan, Janusz Muniak, Urszula Dudziak, Kuba Badach, Ewa Bem, Mieczysław Szcześniak, Dorota Miśkiewicz, Anna Serafińska, Jose Torres, David Doruzka, Carmen Moreno, Grzech Piotrowski, Piotr Baron. Jest laureatem dwóch nagród Akademii Fonograficznej "Fryderyk" za udział w albumie "Umiera Piękno" Agi Zaryan w kategorii muzyka poetycka oraz za album "Assymetry" Zbigniewa Namysłowskiego w kategorii najlepszy album - muzyka jazzowa. W 2008 roku został wybrany przez czytelników Jazz Forum najlepszym kontrabasistą roku. Od października 2012 jest wykładowcą na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w Instytucie Jazzu w klasie kontrabasu i gitary basowej.

Eric Allen - perkusista jazzowy. Rodowity Nowojorczyk, studiował sztukę wykonywania jazzu i teorię muzyki w Lee Oddis Bass III przy Duke Ellington School For The Performing Arts w Waszyngtonie. Uczył się w klasie z tak wybitnymi kolegami jak: trębacz Wallace Roney czy basista Clarence Seay. Gdy grał w miejscowym klubie Blues Alley w D.C. odkrył go wielki jazzman Illinois Jacquet. Dzięki rekomendacji IIIinoisa Eric zagrał z wielkim jazzmanem Lionelem Hamptonem. Następnie swoją ścieżkę muzyczną połączył z takimi gwiazdami jak: Slam Steward, Archie Shepp, Jon Hendricks, Wallace Roney i inni. Występował na wielu scenach świata m.in. w Nowym Jorku, Lagos, Nigerii, Rzymie, Madrycie, Montreux, Barcelonie, Warszawie, Gdyni, Mediolanie, Tokio, Genewie, Zurichu, Paryżu, Marysylii, Lyonie, Sztokholmie, Salzburgu, Wiedniu, Valettcie, Malcie.

Saturday, August 5, 2017

Dymny/Trilla – Cave Canem (2015)

Dymny/Trilla

Michał Dymny - electric guitar
Vasco Trilla - drums
Paulina Owczarek - baritone saxophone (6,8)

Cave Canem

FMR 399



By Adam Baruch

This is an album by a duo comprising of Polish guitarist Michał Dymny and Portuguese/Catalan drummer Vasco Trilla. Polish saxophonist Paulina Owczarek guests on a couple of tracks. The album presents nine pieces, assumed to be spontaneous improvisations, which are not specifically credited on the album's artwork.

The content of this album is a typical radical avant-garde offering, which can only be considered as "music" under the most flexible definition of the term. There is plenty of sound creation and even interplay, but devoid completely of any melodic or harmonic substance this Art Form is accessible to a very narrow audience, and even then mostly live on stage rather than in recorded form. The two tracks with Owczarek participating are strikingly more accessible by the way.

But searching and exploring is an essential part of the artistic process and has its place among the many Improvised Music/ambient recordings, even if it is able to reach a limited audience. The fact that the musicians/performers are able to cooperate and communicate within this sonic environment is already a proof that such experimentation has its justification.

The question of course is if this music is able to make listeners place this album in the player more than once? I am not qualified to judge it beyond my personal universe, but I rather doubt it. Nevertheless the fact that this music was recorded and released is a statement, which left a mark on the overall artistic fabric of our common universe, and is already fully valid as such. In order to be alive, music has to have its avant-garde, as much as it needs its mainstream. Therefore these efforts, which might seem extreme and narcissistic at one point of time, might prove to be prophetic some time in the future. Who can tell?

Wednesday, August 2, 2017

Singer Jazz Festival 2017


Już po raz czwarty Festiwalowi Warszawa Singera towarzyszył będzie Singer Jazz Festival skupiający się na prezentacji muzyki żydowskiej – jazzowej i około jazzowej - w wykonaniu polskich i zagranicznych muzyków.

Jazzową cześć Festiwalu Warszawa Singera zainauguruje koncert polsko-niemieckiego trio, Oleś Brothers & Christopher Dell – "Komeda Ahead" w Synagodze im. Nożyków. Bracia Marcin i Bartłomiej Oleś tworzący autorską muzykę od ponad dziesięciu lat, wraz z jednym z najbardziej kreatywnych improwizatorów na niemieckiej scenie muzycznej, Christopherem Dellem, podejmą się interpretacji muzyki Krzysztofa Komedy. Wykonując utwory tej legendy polskiego jazzu, nadadzą im nowy, oryginalny i pełen emocjonalności wymiar.

Wyjątkowym na tle festiwali jazzowych założeniem programowym SJF jest zaproszenie gościa specjalnego, tak zwanego Resident Guest. Jest to zawsze weteran jazzowy, muzyk utytułowany i ceniony autorytet, który w tworzonej przez festiwal przestrzeni spotyka się z młodą, polską sceną jazzową. Tegoroczną gwiazdą SJF będzie Rolf Kühn, światowej sławy klarnecista i saksofonista, który swój pierwszy koncert dał jeszcze w latach 40. ubiegłego wieku. W swoim dorobku ma blisko 30 albumów, skomponował muzykę do kilkudziesięciu filmów i seriali, jest nadal aktywny i twórczy mimo niemal 70-letniej kariery scenicznej.


Na scenach Singer Jazz Festival zaprezentuje się w trzech projektach. W niedawno reaktywowanym Jazz Clubie Akwarium wystąpi wraz z polskim trio Jachna/Mazurkiewicz/Buhl. Zespół w składzie z zasłużonymi na polskiej scenie improwizowanej muzykami – trębaczem, kontrabasistą i perkusistą, wydał w 2016 roku bardzo dobrze ocenioną płytę "Dźwięki ukryte", składającą się z wyimprowizowanych kompozycji przepełnionych duchowością i symboliką. W tej samej inspirującej przestrzeni Resident Guest wystąpi w towarzystwie muzyków tworzących międzynarodowy projekt Minim Experiment. W skład zespołu wchodzą lider i gitarzysta Kuba Wójcik, włoski kontrabasista Luca Curcio i perkusista Albert Karch. Projekt wykonuje oryginalne kompozycje lidera, skupiające się wokół jazzu, muzyki improwizowanej i awangardy. Płyta tria wydana w ubiegłym roku zyskała tytuł Debiutu Roku według Polish-Jazz.blogspot.com.

W projekcie "Clarinet Summit", najnowszej inicjatywie dyrektora artystycznego Singer Jazz Festival Adama Barucha, stworzonej specjalnie dla festiwalu – na jednej scenie z Kühnem wystąpią polscy muzycy. Zagra powołany przez wybitnego gdańskiego saksofonistę i klarnecistę Mikołaja Trzaskę, Ircha Clarinet Quartet, w składzie z muzykami grającymi na różnych rodzajach klarnetów. Niemieckim akcentem koncertu będzie występ Christiana Dawida, światowej sławy niemieckiego klarnecisty, reprezentującego wschodnioeuropejski nurt muzyki jidysz. O sekcję rytmiczną koncertu zadbają Bracia Oleś.


Projekt „Aseman – Where Music Crosses Borders” to artystyczna współpraca zespołu Aseman Band – żyjącej w Nowym Jorku izraelskiej artystki Hadar Noiberg oraz irańskich artystów mieszkających w Wiedniu. Fantastyczny jazz i World Music w ich wykonaniu pokazuje głębię kultury i dziedzictwo muzyczne Iranu i Izraela, co jest dowodem na twórczą więź i przyjaźń ponad wszelkimi podziałami politycznymi. Wystąpi także przedstawiciel najmłodszego pokolenia polskiego jazzu, Zbigniew Chojnacki, z utworami ze swojej solowej płyty "Elektrotropizm". Improwizator, akordeonista, postrzegający muzykę bardzo swobodnie, inspirujący się codziennością i niepozornymi z reguły elementami przestrzeni. Mimo młodego wieku występował już z wybitnymi muzykami sceny jazzowej jak Michał Urbaniak czy Zbigniew Namysłowski.

Będziemy mieli okazję wysłuchać wyjątkowej kombinacji muzycznej i kulturowej w wykonaniu peruwiańsko-polskiego rodzeństwa – grupy Marita Albán Juárez Quartet. Marita Albán Juárez jest wokalistką jazzową, muzykologiem i dziennikarką. José Manuel to muzyk wszechstronny, przedstawiciel latin-jazzu, hip-hopu, ale też członek orkiestry Salsa Central. Kwartet uzupełniają Dominik Wania, laureat licznych nagród dla pianisty jazzowego i Andrzej Święs, wielokrotnie nominowany do nagrody Fryderyka basista młodego pokolenia.

W "Podróż Dookoła MÓZGU” zabierze nas 8-osobowa Orkiestra Naxos. Grupa wspaniałych artystów łączy muzykę grecką, żydowską i arabską z jazzem, funky i muzyką klasyczną pod przewodnictwem lidera Orkiestry – Milo Kurtisa. Album pod tym samym tytułem, powstały ze współpracy Kurtisa z Konstantym Joriadisem, wydany w 2014 roku, uznany został przez tygodnik Polityka za jedno z Wydarzeń Roku.


Polsko-izraelski koncert Kądziela/Ettun/Zagórski to projekt współpracujących na co dzień perkusisty Adama Zagórskiego i saksofonisty Macieja Kądzieli oraz izraelskiego kontrabasisty i kompozytora Ehuda Ettuna. Muzycy wychodzą poza ramy współczesnej muzyki, ich kompozycje charakteryzują się harmonią a jednocześnie ogromną ekspresją. Prezentują eksperymentalne połączenia holenderskiego hard-bopu z kopenhaską awangardą oraz inspiracją muzyką folkową.

Muzyczne wydarzenia w czasie festiwalu są ważne, ale nie mniej istotne są spotkania z tworzącymi je artystami jazzowymi. Widzowie będą mieli wyjątkową okazję do spotkania z artystami, którzy bardzo rzadko udzielają się w spotkaniach medialnych – Rolfem Kühnem, wybitnym niemieckim klarnecistą występującym na scenie od niemal 70 lat, oraz Hadar Noiberg, izraelską flecistką, kompozytorką i aranżerką mieszkającą w Nowym Jorku. Spotkania poprowadzi światowej sławy krytyk muzyczny, publicysta, propagator i wielki znawca polskiego jazzu, dyrektor artystyczny Singer Jazz Festival, Adam Baruch.

Monday, July 31, 2017

Grzegorz Włodarczyk – Confessions (2015)

Grzegorz Włodarczyk

Enzo Carniel - piano, electric piano
Maxime Berton - tenor saxophone, bass clarinet
Virxilio Da Silva - guitar
Grzegorz Włodarczyk - bass
João Lopes Pereira - drums




Confessions

UNIT 4626

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish Jazz bassist/composer Grzegorz Włodarczyk, recorded by an international quintet with saxophonist Maxime Berton, pianist Enzo Carniel, guitarist Virxilio da Silva and drummer Joao Lopes Pereira. The album presents seven original compositions, four composed by Wlodarczyk, two by da Silva and one by Carniel.

The music is typical contemporary European mainstream Jazz, based on melodic themes which serve as vehicles for the improvisations by the quintet members. The melodic/harmonic structures are very solid and coherent, and they emphasize the European Jazz aesthetic, which is somewhat introvert and composition focused, with a tad of melancholy and lyricism. All seven tunes are surprisingly mature and display a level of complexity usually found in works by much more experienced composers.

All members of the quintet turn out to be excellent instrumentalists, who are able to develop intelligent solo spots within the ensemble entity, eschewing senseless personal competition. The leader plays several bass solos throughout the album, showing his abilities as a player in addition to his contributions as composer.

This album is a typical example of work done by ensembles created by students in the Jazz Universities around Europe, in this case students of the University of Music and Performing Arts in Graz, Austria. The incredible level of achievements by these ensembles is truly astounding in view of the young age of the participants and of course points to the bright future that can be expected from the Jazz idiom in Europe. Overall this is a very impressive debut album, with great tunes and superb performances, which should satisfy Jazz connoisseurs anywhere on this planet. Wholeheartedly recommended!

Saturday, July 29, 2017

Saagara – Saagara 2 (2017)

Saagara

Wacław Zimpel - alto clarinet, bass clarinet, khene
Giridhar Udupa - ghatam
Bharghava Halambi - kanjira
Mysore N. Karthik - violin
K Raja - percussion
Pramath Kiran - tabla, morchang

Saagara 2


INSTANT CLASSIC 059

By Adam Baruch

This is the second album by the Jazz-World Fusion ensemble Saagara led by Polish clarinetist/composer Wacław Zimpel and including several traditional Indian musicians. On this album Zimpel again cooperates with the Berlin based producer mooryc, who mixed the album. The album presents eight original compositions, all composed by Zimpel except one which was co-composed by him, mooryc and Sara Kałużna. The album was recorded in India.

This album marks a change of direction for the ensemble and in contrast to the debut album's traditional Indian Music orientation this album tries to create an amalgam with more Western Music involvement. As a result it is overall more Jazz oriented and certainly much more open to a wider music-loving audience.

Although Zimpel certainly did not invent the concept of interaction between Indian and European Music, which has already been attempted by many excellent musicians since the early 1960s, his approach to the process of amalgamation is in many respects much more organic, and as a result the music on this album does not sound like an artificial effort to force two dissimilar musical traditions to coexist, but more like a new music born in the process.

Zimpel, who has always displayed an affinity or even an obsession with drone-like repetitive musical elements, finds a gentle version of these reverberations which are an intrinsic element of Indian music, and uses them most effectively. His Jazzy solos and melodic improvisations feel also completely at ease with the rest of the instruments.

Overall this is a superb World-Jazz Fusion album, definitely one of the best such endeavors on the Polish scene in the last few years. It is also one of the best Zimpel's recordings as a clarinetist in a while. It is a delightful musical experience from start to finish and has a tendency to keep growing on the listener with each listening session. Most warmly recommended!

Wednesday, July 26, 2017

Dominik Strycharski – Flauto Dolphy (2017)

Dominik Strycharski

Dominik Strycharski - alto, tenor, soprano in B & bass recorders

Flauto Dolphy

FSR 2017/03





By Adam Baruch

This is a solo album by Polish avant-garde/Jazz recorder player and composer Dominik Strycharski. Recorded live in the legendary and now sadly demolished Pardon To Tu club in Warsaw, Strycharski performs eight pieces, five of which are compositions by Eric Dolphy, two are original compositions by Strycharski and one is a Mal Waldron composition. The recording has a crisp and clear sound quality, which adds significantly to the overall ambience.

Performing music composed by Dolphy is always a supreme challenge and doing so on a most unconventional instrument, like the recorder, and playing solo on top of everything is a staggering undertaking. Against all odds Strycharski manages to come out victorious from this adventure, although not entirely unscathed.

Strycharski uses a very unconventional method while playing the recorders, quite different from what listeners familiar with the instrument might expect. His playing involves not only the sound produced from the instrument, but also a sound produced by his mouth and throat, which, when combined, with the sound of the recorder produce very striking and surprising results. Of course it's impossible to describe this phenomenon verbally and only listening to this music will disclose the nature of the beast. This combined human/recorder sound dominates this recording and therefore the listener's reaction depends first and foremost on his ability to accept this sonic aura, which is by far not obvious.

Having crossed the sound barrier so to speak, the listener is exposed to Strycharski's virtuosity and complete command of the music he creates. By using several different recorders and changing his breathing and phrasing, he manages to produce a plethora of different sounds, which keep surprising the listener time after time. Considering that the music is only occasionally completely free form and most of the time is based on some melodic content, it is relatively accessible beyond the strict avant-garde circle of listeners.

The most important question is of course what happens once one removes the novelty, sensationalism, pioneering spirit and element of surprise and examines the pure musical content of this recording. Personally I don't have a clear answer to this wringer. I suppose Dolphy would be the ideal judge of that. Overall this is an unusual, daring and challenging album, which should be of interest to open-minded listeners, who are not afraid to be confronted by a highly individual musical personality, which Strycharski certainly embodies. Definitely worth investigating!


Tuesday, July 25, 2017

Beata Pater - Fire Dance (2017)

Beata Pater

Beata Pater - vocal
Sam Newsome - soprano saxophone
Anton Schwartz - tenor saxophone
Aaron Lington - baritone saxophone
Scott Collard - keyboards
Aaron Germain - bass


Alan Hall - drums
Brian Rice - percussion

Fire Dance

B&B Records 2017

By John Sanders

Beata Pater’s first five albums could be called "typical" vocal jazz albums, as they featured the usual mix of standards and originals. That’s not to say her vocal approach has not been inspired, instead, she has received high marks for her flexible and fluid style, but no previous album she has made could prepare her followers for her latest, "Fire Dance". On this new one, Pater employed Alex Danson to write eleven new originals, which Pater then arranged for multiple wordless vocal overdubs supported by a saxophone trio and a four piece electric rhythm section. 

The end result is a sort of modern big band made up mostly of Pater’s voice multi-tracked up to sixteen times on some cuts. The multi-tracked vocals sometimes have a classic vocal jazz ensemble sound that may remind some of The Swingle Singers or Manhattan Transfer, while the overdubbed wordless sounds may remind some of Bobby McFerrin, but for much of "Fire Dance", Pater has crafted a sound that is unique to this album.

Musically this album pulls from a variety of styles including modern R'n'B, post bop and fusion from the Middle East, North Africa, and Eastern Europe. The end result is sometimes similar to Weather Report in the late 70s, or any of Joe Zawinul’s bands since WR. Imagine the Swingle Singers covering classic Weather Report material and you might have a clue as to what is going on here. Along with Pater’s lead vocals, the saxophonists occasionally take short solos, and even exchange in free three way interplay on a couple cuts.

The make or break on here is Pater’s approach to wordless vocals. No doubt this was a very risky record to make, many have a right to fear what an album based around wordless vocals might sound like, but "Fire Dance" is a success due to a very careful use of vocal sounds that never become annoying or embarrassing. Pater is also careful to never overuse the so-called "scatting" technique, a decision that saves this album from potential indulgence. Instead, all of the multi-tracked vocals on here are carefully arranged, much like a complex big band chart. Top tracks include two beautifully abstract numbers that appear in the middle of the CD, title track "Fire Dance" and "The Princess". Both feature soaring vocals that recall a pre- Renaissance European style, as well as a classic Middle Eastern sound.

Monday, July 24, 2017

BiWald – First Meeting (2016)

BiWald

Julia Biłat - cello
Daniel Schwarzwald - piano

First Meeting

PRIVATE EDITION





By Adam Baruch

This is the debut album by the duo BiWald, which comprises of the Polish cellist Julia Biłat and Israeli pianist/composer Daniel Schwarzwald. The album presents twelve compositions, five of which are originals by Schwarzwald, five are co-composed by Bilat and Schwarzwald, one is a traditional tune and one is a Classical composition by Gaspar Cassado.

The music is a beautiful intimate dialogue between cello and piano, full of emotion, elegance and grace. The music, mostly original, amalgamates the Classical influences both musicians were exposed to during their years as music students, with Jazz improvisation. The themes are very melodic and lyrical, flowing gently from one track to another, which creates a dreamy, relaxed and magical atmosphere.

Among many attempts to combine Classical Music and Jazz, this is definitely one of the best ones I have come across in a long time. It beautifully mixes the two genres, preserving the basic qualities of both: the melodic and harmonic structure of European Classical Music and the freedom of improvisation and ability to stretch beyond the strict scenario confined within the notes, which characterizes Jazz.

The telepathic unity between the two players and the enormous respect they both have for each other, combined with their respective virtuosity, creates deeply moving music, which should not leave any music lover cold. This is a truly extraordinary piece of contemporary music, which hopefully will reach as many listeners around the world as it truly deserves. I urge everybody to make an effort and find a copy of this album; you will not regret doing so I assure you. Instant gratification and a moving emotional experience are guaranteed!

Saturday, July 22, 2017

Zerang/Mełech/Wójciński - 261034115 (2017)

Zerang/Mełech/Wójciński

Piotr Mełech - clarinet, bass clarinet
Ksawery Wójciński - double bass
Michael Zerang - drums

261034115

MULTIKULTI MPI 027


By Piotr Wojdat

Tym razem albumem, któremu warto się bliżej przyjrzeć, jest wspólne wydawnictwo znakomitych polskich instrumentalistów - klarnecisty Piotra Mełecha i kontrabasisty Ksawerego Wójcińskiego - oraz amerykańskiego perkusisty Michaela Zeranga. Jako kreatywne jazzowe trio spotykają się po raz pierwszy w 2010 roku, a więc mamy do czynienia z materiałem niemal już archiwalnym, i w ramach zaledwie jednej sesji studyjnej nagrywają ten oto album, który, na co wskazują między innymi tytuły kompozycji, jest wynikiem kolektywnej improwizacji pozbawionej wcześniejszych założeń kompozycyjnych. 

W czasie, gdy koncerty zespołu miały swoje miejsce, z pewnością największe zainteresowanie budził doświadczony i otwarty na różne inspiracje etniczne i jazzowe amerykański muzyk. Wydawać by się zatem mogło, że to Michael Zerang jest tutaj faktycznym liderem, kimś w rodzaju gwiazdy, który nadaje ton całemu przedsięwzięciu, a Mełech i Wójciński stanowią jedynie tło dla poczynań perkusisty. Po wysłuchaniu płyty "261034115" okazuje się, że każdy z artystów ma coś istotnego do powiedzenia, a nadrzędną kwestią dla tria jest zaprezentowanie komunikatywnej wypowiedzi artystycznej. 

Ten cel zostaje przez Zeranga, Mełecha i Wójcińskiego osiągnięty. Można przy tym odnieść wrażenie, że artyści z dużą lekkością, swobodą i dojrzałością podchodzą do jazzowej improwizacji. Nie silą się na podążanie utartymi ścieżkami jednej konwencji, a raczej prezentują szeroką paletę dźwięków i nastrojów. Dobrze odnajdują się w kameralnym repertuarze i jednocześnie z dużym wyczuciem nawiązują brawurowe, pełne ekspresji dialogi.

Słuchając płyty można przy okazji uświadomić sobie, jak bardzo ukształtowanymi muzykami byli już w 2010 roku Piotr Mełech i Ksawery Wójciński. Ich nazwiska nie były w tamtym okresie jeszcze tak rozpoznawalne wśród słuchaczy muzyki jazzowej czy improwizowanej. Jak się jednak okazuje na podstawie tego wydawnictwa, umiejętności już wtedy mieli na bardzo wysokim poziomie. 

Wednesday, July 19, 2017

Dziedzic – Tempo (2017)

Dziedzic

Piotr Wyleżoł - piano, keyboards
Kuba Więcek - alto & soprano saxophones
Apostolis Anthimos - guitars
Robert Kubiszyn - bass
Michał Baj - turntables
Krzysztof Dziedzic - drums

Tempo


FOR TUNE 0120

By Adam Baruch

This is the debut album as a leader by the veteran Polish Jazz drummer/composer Krzysztof Dziedzic. Surrounded by a formidable team, which includes keyboardist Piotr Wylezol, saxophonist Kuba Więcek, guitarist Apostolis Anthimos, bassist Robert Kubiszyn and Michal Baj (a.k.a. DJ Eprom), who is in charge of turntablism, Dziedzic presents nine original compositions/improvisations, all credited to him.

The music, as described in the album's liner notes, is all about tempo measured in beats per minute, or BPM, which changes here from one tune to another from the very slow 25 BPS to the extremely fast 207 BPM. The melodic content is quite limited on this album, with the drums being the anchor instrument, which leads the proceedings. Bass guitar parts turn some of the tunes into improvised Funk and Groove. The piano takes most of the solo parts and the saxophone and guitar play only on selected tracks, but deliver excellent contributions, especially the Anthimos parts which are Fusion heaven, as usual. The drums dominate the proceedings of course all the way through.

This album is mostly about drums and drumming and fans of rhythmic grooves should find this music delightful. For others, especially those looking for straightforward Jazz might find this music somewhat less approachable, except for some excerpts. Overall this is a bold and quite unique statement, which deserves to be heard and hopefully will conquer hearts in the process. Dziedzic already proved that he is one of the top Polish Jazz drummers over the years and now is time to discover his less obvious qualities.

Monday, July 17, 2017

Rasmus Henriksen Big Band feat. Amanda Lagoni – Out Of The Shadows (2016)

Rasmus Henriksen Big Band feat. Amanda Lagoni

Rasmus Henriksen - conductor
Tomasz Dąbrowski - trumpet
Wojciech Morelowski - trumpet
Łukasz Borowicki - guitar
Mariusz Praśniewski - bass
and others

Out Of The Shadows


GATEWAY RHBB 01

By Adam Baruch

This is the debut album by Danish composer / arranger / conductor / bassoonist Rasmus Henriksen, recorded with an international Big Band comprising of musicians associated with the Odense Music Academy, which includes twelve musicians, several of which are from Poland, like trumpeters Tomasz Dąbrowski and Wojciech Morelowski, guitarist Łukasz Borowicki and bassist Mariusz Praśniewski. The album presents eight pieces, six of which are original compositions by Henriksen and two are standards. Fours of the pieces feature vocals performed by Amanda Lagoni.

The music is well within the mainstream Jazz idiom, with excellent compositions by the leader and of course the wonderful sound of a Big Band that melts my heart every time. The arrangements are very elegant and interesting, typical of European Big Band approach, which treats the Big Band as a complex instrument. In view of the fact that there are so few Big Band albums released each year these days, every one of them is a blessing.

The Big Band performs excellently, obviously well rehearsed and including gifted instrumentalists. There are plenty of superb, albeit short, solos by the band members, testifying to the generally high level of the players. The vocal tracks are also first-rate, much to my surprise, as singing with a Bing Band requires a special talent, but Lagoni handles the task splendidly.

The overall sound and atmosphere are at times a bit too "retro", mimicking the great Swing orchestras of times long gone, but that does not spoil the great fun one can have with this music. This is pure pleasure from start to finish and mainstream Big Band/Orchestral Jazz should enjoy this effort to the max. Very impressive for a debut album and definitely worth getting!

Saturday, July 15, 2017

Krzysztof Żesławski Quartet & Natalia Lubrano - Osiecka Jazzowo (2016)

Krzysztof Żesławski Quartet & Natalia Lubrano

Krzysztof Żesławski - guitars
Łukasz Perek - piano, keyboards
Wojciech Bergander - double bass
Michał Lasota - drums
Jarosław Korzonek - drums
Natalia Lubrano - vocals
and others


Osiecka Jazzowo

MTJ 2016

By Krzysztof Komorek

Piosenek Agnieszki Osieckiej nie sposób nie znać. Najczęściej to przepiękne, poetyckie teksty napisane do muzyki wybitnych polskich kompozytorów. Będące dla znacznej części mieszkańców naszego kraju wspomnieniem lat młodych i bardzo młodych. Te kompozycje nie były jakoś specjalnie często eksploatowane przez artystów spod znaku jazzu. Dlatego z ciekawością sięgnąłem po płytę "Osiecka Jazzowo" nagraną przez kwartet Krzysztofa Żesławskiego z gośćmi. 

Ten wrocławski gitarzysta od wielu lat jest kierownikiem muzycznym Festiwalu Twórczości Agnieszki Osieckiej. Omawiane tu wydawnictwo sygnowane jest przez wspomniany wcześniej kwartet oraz Natalię Lubrano, wokalistkę mającą już na koncie własne nagrania, laureatkę Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Okładkowa informacja jest nieco myląca, bowiem oprócz Natalii Lubrano, na płycie śpiewają jeszcze trzy inne panie: Karolina Łopuch, Katarzyna Harabin-Żesławska oraz Iwona Loranc. Łącznie wykonują jednak cztery (Karolina Łopuch i Katarzyna Harabin-Żesławska po jednej, Iwona Loranc - dwie) z trzynastu zarejestrowanych utworów. Każda z wokalistek legitymuje się konkursowymi nagrodami, doświadczeniem aktorskim i/lub piosenkarskim. Podbudowany takimi rekomendacjami z życiorysów wykonawców przystąpiłem do poznania zarejestrowanego materiału.

Pierwsze przesłuchanie płyty daje zdecydowanie zadowalające efekty. Dobrze znane przeboje, zagrane i zaśpiewane bez udziwnień i aranżacyjnych zmian. Wykonania bardzo klasyczne, które pozwalają album włączyć i podśpiewywać do wtóru. Niestety sytuacja zmienia się diametralnie, gdy nagrań zaczynamy słuchać po raz kolejny. Wtedy zaczynamy dostrzegać mankamenty omawianej tu produkcji. Przede wszystkim można wychwycić, że określenie "jazzowo" w tytule umieszczone jest nieco na wyrost. Instrumentalny kwartet niezwykle rzadko wypuszcza się ku solowym popisom – takie zliczyć można na palcach jednej ręki. Muzycy niemal cały czas pozostają na bezpiecznych pozycjach akompaniatorów. Wokalne interpretacje – jak już napisałem – nie odbiegają od oryginałów. Z drugiej jednak strony nie wnoszą nic nowego, nawet najmniejszego pierwiastka osobistego. 

Zaprezentowane nagrania to, owszem bardzo poprawne, profesjonalne, ale tylko odtworzenia przebojów Osieckiej. Główny urok tej płyty stanowią właśnie zawarte na niej utwory same w sobie. Przy rekreacyjnym słuchaniu "Osiecka Jazzowo" zdaje się całkiem znośna. Jednak bliższy kontakt, chcąc nie chcąc, prowadzi ku głębszemu zastanowieniu i nieuchronnej refleksji, że chcąc posłuchać Osieckiej – niekoniecznie jazzowo - najlepiej włączyć płytę Maryli …

Friday, July 14, 2017

Kuba Cichocki's A.L.E. – Audubon Lab Experiment (2016)

Kuba Cichocki's A.L.E.

Kuba Cichocki - rhodes, keyboards, vocals
Dylan Kaminkow - bass, vocals
Allen Branch - drums, vocals
Francis Benitez - percussion, vocals
Bogna Kicińska - vocals




Audubon Lab Experiment

PRIVATE EDOTION

By Adam Baruch

This is the debut album by Polish (resident in NY) Jazz keyboardist/composer Kuba Cichocki, recorded with his ensemble called Audubon Lab Experiment, which also includes bassist Dylan Kaminkow, drummer Allen Branch and percussionist Francis Benitez. Vocalist Bogna Kicińska (another Polish NY resident) guests on one track. The album presents five original compositions, all by Cichocki.

The music is a typical Jazz-Rock Fusion, which was popular in the early 1970s and closely follows the pattern of Chick Corea's early albums with Return To Forever or Herbie Hancock's albums of that period. The music is very melodic and offers a Funk groove, which makes it a very pleasant listening experience, although at the same time invoking a strong déjà vu feeling.

The fact that there is only one instrument capable of soloing makes the overall experience a bit trying, but on the other hand the sound of the Rhodes is irresistible and people who have profound nostalgia to that kind of music will definitely enjoy it. The rhythm section does a great job; the bass keeps the Funky feeling up quite brilliantly, and performs a few nice solo parts, and the two percussionists add a polyrhythmic background, which also keeps the music bubbling.

Overall this is a superb Funky/Fusion album, which is a great fun to listen to and perhaps even to dance to. Nothing innovative, au contraire, a strong nostalgic trip to the time when music was based on the "no bullshit" approach. Funky/Fusion fans will have a field day with this, as nobody makes music like this today. Unadulterated Fun(k)!

Thursday, July 13, 2017

Grzech Piotrowski – Lech Czech i Rus Symphony (2017)

Grzech Piotrowski

Grzech Piotrowski - saxophone
Marcin Wasilewski - piano
Krzysztof Lenczowski - cello
Mateusz Smoczyński - violin
Ghostman - vocal
and others

Lech Czech i Rus Symphony



POLSKIE RADIO 2045

By Adam Baruch

This is the eighth album by Polish saxophonist/composer Grzech Piotrowski, which is his most ambitious project by far. It involves a large international instrumental ensemble he leads, called World Orchestra, a symphony orchestra (National Polish Radio Symphony Orchestra a.k.a. NOSPR), National Folk Instrument Orchestra from Kiev and two choirs (Choir Pro Forma from Poland and Choir Ars Brunensis form Czech Republic), altogether a mindboggling amount of players and musical complexity, recorded live at the magnificent NOSPR concert hall in Katowice. Piotrowski deserves the highest respect just for putting this gargantuan project together and for pulling it off.

The music is a wonderful Jazz-Classical Fusion with strong ties to Slavic folklore, which of course is the subject matter of the entire enterprise. The legend about the three brothers that started the Slavic Nations (Poles, Czechs and Rus') gives the point of reference and points out that despite historic developments the Slavic people share common ancestry and above all common Cultural values.

The Classical Music nerds would probably debate the "symphony" part of the work's title, as the thirteen-part composition is probably more a suite that a symphony, but overall the scope and the scale are definitely of symphonic proportions. The melodic motifs keep flowing one after another, arranged for many different vocal and instrumental setups and featuring many solo parts, some of which are partly improvised. The mood keeps changing from somber melancholic, typical Slavic melodies to highly expressive up-tempo dance-like frenzy, keeping the listener at his toes for the entire duration.

This album is a proof that seemingly impossible undertakings can be realized by people of great talent and strong will. The most important message this music emphasizes is the universal unity of music, which freely crosses genres, languages, epochs and National borders. This music is accessible to every person on this planet, which is a very rare quality. Overall this album is a wonderful journey into the Slavic Culture, full of brilliant melodies and excellently performed by all the participants. Wholeheartedly recommended!

Monday, July 10, 2017

Czwartek Jazzowy z Gwiazdą - Adam Pierończyk Trio - Gliwice, 13.07.2017


Adam Pierończyk - saksofony, elektronika
Robert Kubiszyn - gitara basowa, elektronika
John B. Arnold - perkusja

13.07.2017, Klub Muzyczny 4art, Gliwice
Bilety: 20 zł przedsprzedaż / 25 zł w dniu koncertu

W lipcu projekt Monte Albán, czyli jubileuszowy, dwudziesty już album pod nazwiskiem wybitnego polskiego muzyka jazzowego, Adama Pierończyka. Oryginalna muzyka improwizowana w połączeniu z elektroniką została nagrana w HH-Studio w Mexico City. Muzyka zainspirowana wizytą w tytułowym Monte Alban - prekolumbijskim centrum kultur olmeckiej, zapoteckiej i mixteckiej. Muzyka i płyta nominowana do Fryderyka 2017. 


Adam Pierończyk - czołowy polski saksofonista jazzowy, lider i kompozytor. Znany z niezwykłej kreatywności, jeden z "największych innowatorów w polskim jazzie", koncertuje na całym świecie. Zdobył wiele nagród, w tym 18 nominacji oraz 2 główne nagrody "Fryderyk" jako "Jazzowy Muzyk Roku" oraz za "Jazzowy Album Roku". Jedenaście razy został wybrany "Najlepszym Saksofonistą Sopranowym" według magazynu Jazz Forum. W latach 2004-2005 dyrektor artystyczny festiwali Jazz Aux Oudayas i Jazz Au Chel-lah w Rabacie, stolicy Maroko, oraz Sopot Jazz Festival w latach 2011 - 2015. Współpracował m.in. z takimi muzykami jak: Gary Thomas, Greg Osby, Sam Rivers, Miroslav Vitous, Archie Shepp, Bobby McFerrin, Tomasz Stańko, Ted Curson, Anthony Cox, Joey Calderazzo, Leszek Możdżer.

Robert Kubiszyn - basista, kontrabasista, aranżer i producent. Wśród muzyków, z którymi współpracował, są m.in.: Adam Pierończyk, Gregoire Maret, Janusz Muniak, Zbigniew Namysłowski, Dean Brown, Jon Herrington, Maria Schneider (z orkiestrą Krzysztofa Herdzina), Gary Husband, Cezary Konrad, Anna Maria Jopek, Grzegorz Turnau, Ewa Bem, Natalia Kukulska, Kuba Badach.

John B. Arnold - rdzenny nowojorczyk - to nie tylko wnuk słynnego autora światowej sławy standardów jazzowych Hoagy Carmichaela (Stardust, Skylark, The Nearness of You), ale przede wszystkim ekscytujący i energetyczny perkusista, który ciągle rozwija swój muzyczny język. Współpracował z takimi artystami jak: Chet Baker, Lee Konitz, Kenny Garrett, Greg Osby, John Abercrombie, Matthew Garrison, John Pattitucci, Reggie Washington.

Sunday, July 9, 2017

Various Artists – Polish Radio Jazz Archives Vol. 30 (2017)

Various Artists

Zbigniew Namysłowski - saxophone
Adam Makowicz - piano
Janusz Kozłowski - bass
Czesław Bartkowski - drums
and others

Polish Radio Jazz Archives Vol.30


POLSKIE RADIO 2063

By Adam Baruch

This is the thirtieth installment in the series of releases initiated by the Polish Radio, which presents archive Jazz recordings from the radio vaults. Radio recordings are always a fabulous source of remarkable material, and as far as Polish Jazz history is concerned, the Polish Radio, which was a state monopoly for 45 years, recorded over time a plethora of invaluable material, which apart from the albums released by the Polskie Nagrania record company (also a state monopoly), is the only available additional source of Polish Jazz recordings. For many years Polish Radio recorded concerts presented during Poland's most important Jazz venues, including the annual Jazz Jamboree Festival and many other festivals as well. The tracks presented here were recorded live in October 1966 during the ninth Jazz Jamboree Festival in Warsaw and are the second volume of a collection of tracks from that event.

The first ten tracks present the legendary French vocal group The Swingle Singers, led by Ward Swingle (an American in Paris) and including seven more vocalists. The vocal octet is accompanied by bassist Guy Pedersen and drummer Daniel Humair. In contrast to the earlier iconic French vocal ensemble Les Double Six (which included several of the Swingle Singers members earlier on), which sung vocal versions of Jazz standards, The Swingle Singers performed mostly vocal Jazz arrangements of Classical Music pieces, by Johann Sebastian Bach, Wolfgang Amadeus Mozart and others. The tracks present here are all in this particular idiom.

The next two tracks present a trio led by American organist Lou Bennett, who moved to Paris in 1960. The other members of the trio are: Belgian guitarist Philip Catherine and Italian drummer Franco Manzecchi. These tracks are of interest as early examples of Catherine's playing before he started his illustrious solo career. The last track presents a Polish Jazz quartet led by saxophonist Zbigniew Namysłowski, which also includes pianist Adam Matyszkowicz (a.k.a. Adam Makowicz), bassist Janusz Kozłowski and drummer Czesław Bartkowski. They perform an original composition by Namyslowski, recorded on his debut Polish album by the same lineup.

The beautifully restored sound quality is excellent and the warm ambience of the analog recording is a true joy. As usual with this series, which is very reasonably priced, I miss the presence of "in depth" liner notes/booklet, which should convey the circumstances at which this music was recorded and its importance to the development of Jazz in Poland. Nevertheless this is an absolutely essential piece of Jazz history which every Jazz fan will surely consider an absolute must.

Friday, July 7, 2017

Tadeusz Sudnik - Tadeusz Sudnik & His Friends In Art (2017)

Tadeusz Sudnik

Tadeusz Sudnik - synthi AKS, electronics, computers
Tomasz Stańko - trumpet
Adam Pierończyk - saxophone
Aleksander Korecki - saxophone
Tomasz Duda - saxophone
Janusz Skowron - keyboards
Witold Szczurek - bass guitar
Zbigniew Wegehaupt - double bass

Andrzej Mitan - sound poetry
and others

Tadeusz Sudnik & His Friends In Art 

AUDIO CAVE 001 2017

By Robert Ratajczak

Płyta "Tadeusz Sudnik & His Friends In Art" to zbiór nagrań mistrza instrumentów elektronicznych z lat 1986-2005, dokonanych z udziałem takich znakomitości, jak m.in. Tomasz Stańko, Adam Pierończyk, Witold Szczurek, Janusz Skowron czy Zbigniew Wegehaupt. Tadeusz Sudnik to działający od wielu lat muzyk, kompozytor i realizator dźwięku, założyciel historycznego już Studia Dźwięków Niemożliwych. Artysta przez kilkanaście lat związany był ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia, gdzie realizował nagrania dla potrzeb teatru, filmu i baletu oraz współpracował z festiwalem Warszawska Jesień.

Zawartość niniejszej płyty to sięgnięcie do archiwum nagrań muzyka kryjącego w sobie nieocenione muzyczne skarby. Już 10 lat temu nakładem wytwórni Polonia Records w cyklu "The Best Of Polish Smooth Jazz" ukazała się płyta firmowana szyldem Tadeusz Sudnik & His Friends In Art. Tym razem jednak mamy do czynienia z wyborem bardziej wyszukanym i bliższym miłośnikom polskiego jazzu. 

Mimo nagrań pochodzących z różnych sesji realizowanych na przestrzeni blisko 20 lat, album robi wrażenie spójnej i zamkniętej całości. Wszystkie utwory łączy wyjątkowa fantazja i zmysł głównego bohatera płyty, eksponującego brzmienie analogowych syntezatorów, elektronicznych przetworników i efektów natury. Mimo przyprawiających o zawrót głowy nazwisk muzyków, jacy pojawiają się na płycie, jej prawdziwym bohaterem są bity, efekty dźwiękowe i ambientowe brzmienie, za którymi stoi Mistrz Ceremonii, Tadeusz Sudnik.

Generowane przez artystę efekty i rozwiązania, zarówno rytmiczne, jak i harmoniczne, to efekt improwizacji. Sudnik doskonale potrafi trafić z pętlą czy samplami zarówno w przypadku trąbki Tomasza Stańki, saksofonu Adama Pierończyka, czy wreszcie nadać wyjątkowego brzmienia recytacjom Andrzeja Mitana. Zgromadzone nagrania prezentują szeroki wachlarz stylistyczny - od elektroniczno-jazzowych dokonań formacji Stańki Freelectronic, poprzez nasycone rytmem transowe utwory w rodzaju "Canadada", aż do awangardowych rejestracji, jak kończące płytę "Symphonix", "Cats In Space" i zrealizowane w ramach Studia Dźwięków Niemożliwych "7'37".

Wydawnictwo będące rodzajem starannie przygotowanej antologii Tadeusza Sudnika, ukazującej rozmaite etapy jego działalności, stanowi prawdziwą gratkę zarówno dla miłośników muzyki elektronicznej, jak i zwolenników jazzu.

www.longplayrecenzje.blox.pl

Tuesday, July 4, 2017

Warszawa Singera 2017 - XIV Festiwal Kultury Żydowskiej


Znamy już gwiazdy XIV edycji Festiwalu Warszawa Singera, który odbędzie się w dniach 26 sierpnia - 3 września. Tegoroczną edycję Festiwalu tradycyjnie zainauguruje koncert w Synagodze im. Nożyków, podczas którego usłyszymy najznakomitszych przedstawicieli muzyki klezmerskiej i kantoralnej. W tym roku muzycy wystąpią z projektem Ahava Raba – emocjonalną interpretacją modlitwy i błogosławieństwa recytowanego przez wyznawców judaizmu podczas Szacharit – porannych żydowskich obrzędów religijnych. W tym wykonaniu wystąpią światowej sławy artyści: Frank London, Yaakov Lemmer, Patrick Farrell, Merlin Shepherd, Guy Shalom, Benjy Fox-Rosen.

Jednym z wyjątkowych wydarzeń festiwalowych będzie warszawska premiera płyty zespołu Kroke "Traveller" – jednego z najpopularniejszych zespołów w Polsce i Europie sięgającego po inspiracje do szeroko pojętej muzyki etnicznej. "Traveller" to już jedenasty album w dorobku krakowskiego tria, który na światowej scenie muzycznej święci tryumfy od dwudziestu pięciu lat. Płyta jest zapisem doświadczeń muzycznych zespołu, który przez ćwierćwiecze podróżuje po całym świecie. Celebrując swój jubileusz podczas naszego festiwalu, Kroke zaprosiło na gościnny występ Annę Marię Jopek, artystkę koncertującą z najważniejszymi postaciami muzyki naszych czasów.

Specjalnie na czas Festiwalu pojawi się "człowiek orkiestra" – Daniel Kahn, pochodzący z USA, tworzący obecnie w Berlinie aktor, reżyser, scenarzysta, poeta. Na naszej scenie zaprezentuje swoje dwa projekty muzyczne. "The Painted Bird" łączy akordeon i klarnet z punk rockiem i puzon z gitarą elektryczną.W takim nowatorskim wykonaniu usłyszymy m.in. pieśni Mordechaja Gebirtiga czy Davida Edelstadta z twórczą, nowojorską swobodą i kabaretową formą. W drugim projekcie wystąpi z międzynarodową supergrupą The Brothers Nazaroff, grającą w stylu jidish-folkpunk "simcha madness".


Koncert "Gershwin Forever" to hołd zespołu Warsaw Academic Big Band złożony wybitnemu amerykańskiemu kompozytorowi George’owi Gershwinowi w 80. rocznicę śmierci. Warsaw Academic Big Band zaprosił do współpracy Janusza Olejniczaka, z którym wykona m.in. słynną "Błękitną rapsodię". W koncercie, który odbędzie się na Placu Grzybowskim, wystąpi także wielokrotnie uhonorowany, wybitny polski muzyk, kompozytor, aranżer i producent muzyczny Kuba Badach z towarzyszeniem młodych wokalistów jazzowych.

Usłyszymy również Renatę Przemyk wykonującą utwory z jej najnowszej płyty – pochodzące ze spektaklu "Boogie Street" według "Księgi tęsknoty" Leonarda Cohena. Wyjątkowym dopełnieniem koncertu będą dodatkowe piosenki z repertuaru Cohena, takie jak "Suzanne" czy "Hallelujah".

Główną gwiazdą finałowego koncertu festiwalowego będzie David D’Or, światowej sławy izraelski kontratenor i kompozytor. Gościliśmy go już w Polsce podczas XI edycji Festiwalu – został bardzo dobrze przyjęty przez polskich słuchaczy. W tym roku, obdarzony anielskim, niepowtarzalnym głosem artysta powraca do Warszawy z nowym projektem. Po raz pierwszy na jednej scenie wystąpi w unikalnym połączeniu z wielką gwiazdą izraelskiej sceny muzycznej, Miri Mesiką. Ta zjawiskowa artystka, ciesząca się ogromną popularnością w Izraelu, zawita do Polski po raz pierwszy.


W programie Festiwalu pojawi się ponownie sekcja Singer Jazz Festiwal – w jej ramach na naszej scenie zagrają wybitne osobowości sceny jazzowej. Będziemy mieli okazję posłuchać największej gwiazdy jazzowej odsłony Festiwalu, Rolfa Kühna, który zaprezentuje swój najnowszy projekt "Clarinet Summit". Ten pochodzący z Niemiec światowej sławy muzyk jazzowy, zaprosił do współpracy przy unikalnym projekcie muzyków polskiej sceny improwizowanej, m.in. Ircha Clarinet Quartet – powołany przez Mikołaja Trzaskę kwartet dęty składający się ze znakomitych muzyków, grających na różnych rodzajach klarnetów. Udział w projekcie wezmą także Bracia Oleś okrzyknięci największym skarbem polskiego jazzu XXI wieku. Z Kühnem zagrają również dwa tria - Jachna/Mazurkiewicz/Buhl i Minim Experiment gitarzysty Kuby Wójcika, kontynuując zapoczątkowany kilka lat temu wątek prezentacji na festiwalu małych składów.

Mocną stroną Festiwalu są również spektakle teatralne. Będzie okazja, by zobaczyć popularne i cieszące się uznaniem publiczności przedstawienia Teatru Żydowskiego, m.in. "Szoszę", "Szabasową dziewczynę" czy "Miasteczko Karsylewka". Przed nami także szansa, by obejrzeć kultowe spektakle, które specjalnie na czas Festiwalu powrócą na deski teatralne. We współpracy z TR Warszawa, na deskach ATM Studio obejrzymy dwie wybitne sztuki w reżyserii Mai Kleczewskiej i Łukasza Chotkowskiego. Świetnie przyjęty "Dybuk" to sztuka oparta na wybitnym dramacie żydowskim Szymona Anskiego – historia o duszy zmarłego ucznia jesziwy, który wciela się w ciało ukochanej, która w interpretacji Kleczewskiej i Chotkowskiego ukazuje też swoje nowe, ważne dla współczesnego widza sensy. Czeka na nas wyjątkowe artystyczne wydarzenie – spektakl "Malowany Ptak" według głośnej, kontrowersyjnej powieści Jerzego Kosińskiego, który niedawno miał swoją warszawską premierę. To historia małego żydowskiego chłopca, który podczas II wojny światowej szuka schronienia na polskiej wsi. Spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem Polskim w Poznaniu. Podczas Festiwalu swoje spektakle zaprezentują także Teatr Yiddishpiel z Izraela oraz teatr Żydowski z Bukaresztu, a także pokazane zostaną przedstawienia polskich scen teatralnych o tematyce żydowskiej.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...